030 - 2518995 info@interstep.nl
Blog #5 | Miranda Nouwen | Dames bloot, handel dood..

Blog #5 | Miranda Nouwen | Dames bloot, handel dood..

‘Dames bloot, handel dood’, riep de ramsjhandelaar op de markt waar ik graag kwam; zodra de eerste zomerse dagen zich aandienden vertoonde zijn omzet een dikke dip. Iedereen heeft op zo’n dag kennelijk meer zin in aardbeien dan in vergeelde boeken. Hij is inmiddels overleden. Maar aan hem denk ik, terwijl twee weken na de eerste sneeuwval ook de eerste echte Rokjesdag van 2016 een feit is, en ik bij het verkeerslicht stop voor een troep uitgelaten scholieren in hot pants en bermuda. Rokjesdag is het, in Nederland geïntroduceerd door schrijver Martin Bril, ook niet meer onder ons. Jarenlang was het pas écht lente als hij in zijn columns in Parool en Volkskrant verrukt schreef dat het zover was, ‘die ene dag in het voorjaar dat alle vrouwen als bij toverslag ineens een rok dragen, met daaronder blote benen’.

Zelf word ik er ook blij van, die jeugdige spaghettibandjes en zwierende miniskirts, net zoals van de eerste uitpuilende terrassen. Dat luchtige appelleert aan vrijheid, onbekommerdheid, voorboden van een mooie zomer. Maar dan vooral op straat, niet op het werk. Strak in het (mantel)pak hoeft van mij echt niet. Smart casual is bij ons op kantoor de minimale dresscode voor vrouwen én voor mannen. Met voldoende ruimte om uitdrukking te geven aan eigen stijl en persoonlijkheid. Iedereen voelt vanzelf aan dat ‘dames bloot’ de zaken geen goed zou doen. Een ongeschreven regel die geen conservatisme uitdrukt, maar een betoon van respect is voor collega’s en klanten. Het duidt op omgevingssensitiviteit, onderdeel van je sociale vaardigheden. En, hoewel smaken verschillen, ook op gevoel voor esthetiek. Want eerlijk: wie kijkt er graag naar harige benen, melkflessen of een gapend ravijn van huid?

Op je werk ben je het visitekaartje en, zonder dat het doorschiet naar het kameleontische, is er niks mis met een beetje de kleur van je omgeving aannemen. Andersom: met rigide kledingvoorschriften sla je volgens mij als werk/opdrachtgever de plank mis. Zoals in het geval van de Londense employee die linea recta naar huis kon, omdat ze haar werk als receptioniste bij een Big Four accountant op platte schoenen wilde uitvoeren en niet op de voorgeschreven hakken van 5 tot 10 centimeter. Een hoge hakken-opstand op sociale media was het gevolg, waarbij uiteindelijk één partij in z’n hemd stond: de werkgever zelf.

Ik moet er niet aan denken dat ik dadelijk in kokerrok en op stilettohakken achter onze nieuwe klant aan wankel, die me wil laten kennismaken met de productiewerkzaamheden in zijn fabriek, om een idee te geven van het werk dat onze professionals gaan doen. Rokjesdag of niet, ik houd het vandaag heel praktisch bij gemaksschoeisel en een keurige wollen pantalon en draai de airco gewoon een standje hoger.

Share on LinkedInShare on FacebookTweet about this on Twitter

Overige blogs

Website gemaakt door: 3seconds.nl Webdesign