030 - 2518995 info@interstep.nl
Blog #4 | Miranda Nouwen | Die oude tante

Blog #4 | Miranda Nouwen | Die oude tante

Met gemengde gevoelens volgde ik de afgelopen weken de stuiptrekkingen van V&D. Inclusief het langgerekte eindspel, dat pijnlijk duidelijk maakte dat eigenlijk niemand nog geloofde in de formule. Ondanks wat halfslachtige vernieuwingspogingen was het ‘too little, too late’, en nu dus over en uit.

V&D was, schreef een krant, een oude tante waar je bijna nooit op bezoek ging, maar waarvan je blij was dat ze er nog was. Met wat ouder personeel dat behulpzaam, maar nooit erg toeschietelijk was. Collecties die de indruk wekten dat ze over waren van het vorige seizoen. Grauwe systeemplafonds. Schamele verlichting waardoor het leek of spullen het niet verdienden in het spotlicht te staan of hangen. Ik kwam er zelden. Hoogstens voor een sanitaire stop, omdat het toilet door een toiletjuffrouw beheerd werd, die snel nog even een fris doekje over de bril haalde.

Vroeger was een warenhuis een toonzaal waar je verlangend uitkeek naar het nieuwste van het nieuwste. Maar die rol is overgenomen door een ander segment: bijzondere boutiques, nichewinkels voor cupcakes of kitesurfers, supersnelle ketens die nieuwe items binnen twee weken van de tekentafel in de winkel weten te krijgen.

V&D overleefde uiteindelijk zichzelf niet; een vergelijkbaar lot is een handvol andere ketens beschoren. Sneu, maar zo gaat het met ondernemingen die hun businessmodel niet af ten toe ter discussie stellen, nalaten snel en dicht op de bal te spelen, of vergeten dat extra stukje service te bieden. Klanten willen dat je er voor hén bent en niet andersom. Of het gaat om het snel presenteren van die zeer schaarse vakkracht, een chocolaatje op ons hotelkussen, de zelfgemaakte ontbijtjam in die leuke bed&breakfast, of de webshop die ‘happiness’ verkoopt in plaats van schoenen.

Ze lezen een gedachte in ons die we soms zelf nog niet onderschept hebben. De ‘wauw-ik-ben-blij-verrast’-factor. De partij die dat gevoel weet te raken bevelen we aan bij onze vrienden en zoeken we op. Anders dan die vage oude tante die ondanks onze voornemens weer genoegen moet nemen met een haastig geschreven verjaardagskaartje. Tot op een dag haar zwartgerande kaartje op onze mat valt. Ze wordt gemist, maar waarom precies zijn we alweer bijna vergeten.

Share on LinkedInShare on FacebookTweet about this on Twitter

Overige blogs

Website gemaakt door: 3seconds.nl Webdesign